Bindingseisen bij kaveluitgifte

Recentelijk viel in de media te lezen dat de gemeente Tubbergen, onder druk van de Vrom-inspectie, besloten heeft om bij het uitgeven van bouwkavels geen voorrang meer te verlenen aan mensen met een sociale binding. Uit jurisprudentie zou namelijk blijken dat ieder voorrrangssysteem in strijd is met de Huisvestingswet. De vraag is echter of dit werkelijk zo is.

Er zijn nogal wat gemeenten die bij kaveluitgifte voorrang willen verlenen aan mensen met een maatschappelijke en/of economische binding om te verhuizen. Uit het in 2006 gewezen ‘Doetinchem’-arrest volgt, weliswaar indirect, dat de Hoge Raad de uitgifte van bouwkavels ook ziet als een vorm van woonruimteverdeling. Er worden op de kavels immers woonruimten in de vorm van woningen en/of appartementen gerealiseerd. Voor zover dit zogenaamde woonruimten in de ‘vrije sector’ betreft, mogen er dan ook in principe geen bindingseisen worden gesteld. Een ieder moet dan in aanmerking kunnen komen voor een kavel. Dit is trouwens ook het geval indien een gemeente in een zogenaamd exploitatieplan kavels aanwijst voor particulier opdrachtgeverschap. Ook dan geldt in principe het recht op vrije vestiging.

In 2008 werd in kort geding korte metten gemaakt met een door de gemeente Uden gestelde bindingseis. Deze eis was zodanig ingericht dat sociaal of economisch gebondenen voorrang kregen op een kavel, waardoor niet-gebondenen geen reële kans meer hadden om een kavel te bemachtigen. Wat echter in juridisch opzicht te denken van een voorrangsregeling waarbij ook niet-gebondenen nog een reële kans hebben op een kavel? Een dergelijke regeling, welke bij mijn weten nog niet onder de rechter is geweest, is mijns inziens niet per definitie in strijd met de Huisvestingswet.

Wat hier ook van zij, er is nieuwe wetgeving aanstaande. De meest actuele voorstellen voor de Huisvestingswet 2012 bevatten een expliciete mogelijkheid om bouwkavels te laten verdelen met toepassing van een gemeentelijke huisvestingsverordening. Deze mogelijkheid geldt voor alle gemeenten en wordt niet alleen geboden aan gemeenten die hun woonruimtevoorraad niet of nauwelijks kunnen uitbreiden, maar ook aan groeigemeenten die te kampen hebben met een schaarste aan bepaalde categorieën van goedkope woonruimte.[3] De wetgever eist daarbij overigens wel dat een betreffende groeigemeente in eerste instantie maatregelen neemt om de woningvoorraad uit te breiden. Dit is volgens de wetgever echter een kwestie van de lange adem. Daarom mogen gedurende een termijn van vier jaren bouwkavels voor een deel van de goedkope woonruimte, waarvoor de prijsgrens in principe door de gemeente wordt bepaald, bij voorrang worden toebedeeld aan maatschappelijk en economisch gebondenen. Na verloop van deze vier jaren, kan dit systeem van voorrang verlenen alleen nog aan de orde zijn indien de noodzaak tot verdeling wordt aangetoond.

Vooralsnog is het afwachten of (en wanneer) de voorstellen voor de Huisvestingswet 2012 de eindstreep zullen halen. Tot die tijd zijn gemeenten nog gebonden aan de, mede door de rechterlijke macht ingekleurde, grenzen van de huidige Huisvestingswet.

Ondoorgrondelijke ondergrond

De Nederlandse ondergrond bevat ongeveer 300.000 kilometer buisleiding: ruim 18.000 kilometer hiervan is voor het transport van gevaarlijke stoffen. Op 22 november 2004 signaleerde de minister van VROM al dat de beschikbare informatie over de ondergrond onvoldoende wordt gebruikt in de plan- en besluitvorming. De vraag is hoe een ondergronds netwerk van buisleidingen zichtbaar wordt in bijvoorbeeld een bestemmingsplan.

De vertaling van informatie over de ruimtelijke ordening van de ondergrond naar de ruimtelijke ordening van de bovengrond is aan de beterende hand. De nieuwe Wet ruimtelijke ordening (Wro) verplicht immers de ondergrond in een bestemmingsplan [...] Continue Reading…

De milieuproblemen van ICT

U hebt waarschijnlijk uw computer dag en nacht aan staan, want dan bent u een gemiddelde Nederlander. Als u niet gemiddeld bent, maar tot de uitzonderingen behoort met een groen hart of weinig geld, zet u de computer ’s nachts uit. Wel zult deze waarschijnlijk ’s morgens, voordat u koffie gaat halen, aanzetten, want u weet uit ervaring dat het vijf minuten duurt voordat de computer allerlei, waarschijnlijk overbodige zaken, heeft gedownload. Of u hoort tot de jongere generatie en heeft de computer afgeschaft, zodat u op uw i-phone allerlei zaken downloadt of uw [...] Continue Reading…

Bekentenis

Het is een goede gewoonte in de natuurkunde om bij het eindresultaat de onnauwkeurigheid te vermelden. Het eerste akoestisch rapport dat ik in mijn carrière opstelde was dan ook keurig van een foutenberekening voorzien.

In de huidige praktijk is het usance geworden om aan de juridische leiband te lopen. Om niet te veel met ons geweten geconfronteerd te worden zijn we massaal aan het rekenen geslagen en een volkje van boekhouders geworden. Als het sommetje klopt en we gebruiken allemaal dezelfde formules dan moet het antwoord wel juist zijn toch? Dat de consequentie is dat er bijvoorbeeld [...] Continue Reading…

Onland

Nederland kende vroeger onland, gedefinieerd als onbruikbaar woest land, met name moerasland. Met de bevolkingsgroei in de 20e eeuw verdween dit onland, het werd landbouwgrond, het werd gebruikt voor verstedelijking, het werd recreatiegrond. En waar het overbleef, werd het natuurgebied waar ook weer recreanten kwamen en komen. Maar, is hier geen nieuw onland voor in de plaats gekomen?  Wellicht geen onbruikbaar woest land, maar wel heel onaantrekkelijk woest land: de snelweg. Kijk bijvoorbeeld eens uit de auto in en rond het knooppunt Ridderkerk. Alleen maar asfalt of andere verharding, de omgeving is niet te [...] Continue Reading…

Ontluchten

In de auto op weg naar een afspraak luister ik soms naar Radio 1. Voor het laatste nieuws, de filemeldingen en het weer. Niet te lang, want al snel komen de meeste berichten opnieuw langs. En ieder halfuur is er een journaal met “de hoofdpunten van het nieuws”, die in de korte tussenpozen maar weinig blijken te veranderen. Bovendien worden de items die voorbijkomen steeds compacter, zo lijkt het wel. De politicus, wetenschapper of deskundige is nog niet uitgesproken, of de verslaggever beëindigt abrupt het gesprek, onder verwijzing naar de beperkte tijd of het [...] Continue Reading…

Structuurvisie voor de ondergrond ten bate van milieubelangen

Zoals u weet is op 1 oktober 2010 de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht in werking getreden. Voor insiders heet deze wet  de Wabo en ook al ben ik geen insider,  ik gebruik deze afkorting ook maar dit omdat ik te lui ben om telkens de hele naam van die wet uit te schrijven.

Bedoeling van de Wabo is dat de ruimtelijke ordening, de bouw en het milieu beter op elkaar worden afgestemd, onder meer door één vergunning te geven voor alle toestemmingen die nodig zijn om de omgeving te beschermen. En dat was hard nodig, [...] Continue Reading…

Uitbreiding woonservice: wie zwijgt stemt niet altijd toe!

Na een veel belovend verlopen proefperiode wil woningcorporatie Beter Wonen in verschillende wooncomplexen een huismeester toevoegen aan het vaste dienstenpakket. De meeste huurders verwachten dat de veiligheid daardoor verbetert. Zij stellen ook de extra schoonmaak en alerte kleine herstellingen op prijs. Deels is deze uitbreiding van service iets waarvoor Beter Wonen aan een huurder een redelijke vergoeding mag vragen. Maar voor het ontstaan van een individuele betalingsverplichting is per huurder overeenstemming nodig. Normaal stuurt Beter Wonen elke huurder bij brief een redelijk voorstel met een antwoordformulier en een retourenveloppe. Men vreest echter een lage respons. Vandaar [...] Continue Reading…

Vaart maken met investeringplan ‘schoon en zuinig’

Vanwege de dreigende depressie is iedereen op zoek naar zinvolle manieren om de economie te stimuleren. Werknemers en werkgevers zijn het er over eens dat hier een rol ligt voorde overheid. Die moet overheidsinvesteringen naar voren halen, investeringsrisico’s van bedrijven verminderen en minder barrières opwerpen. In navolging van Obama bepleiten milieubeweging en kamerleden een Green New Deal: een investeringsimpuls in de economie in een innovatieve en duurzame richting. Door de kredietcrisis zal de klimaatcrisisniet verdwijnen, dus is het onverstandig om de economie te stimuleren door milieuambities te schrappen.

Zoek liever naar oplossingen die voor beide [...] Continue Reading…